afyonkarahisar şiirleri

Bir ay doğardı avlumuza…

Geceleri, uzun kış geceleri,
Gürültüsüzce ve kendiliğinden
Bir ay, bir ay doğardı avlumuza
Acayip ürpertiler duyardım ben
Geceleri, uzun kış geceleri.
Rahmetli Osman ATTİLA’nın şiiri…

Su nâme…

Hiçbir derdin yoksa bile,
Yönel şöyle bizim ile,
Ünü var dilden dile,
Çık gel dostum Gazlıgöl’e…
Osman ÇİZMECİLER’in şiiri…

Afyon’um…

Ben sende doğmadım Afyon’um
Evlendim bir Afyon’lu güzelle
Deseler nerelisin diye
Sence ne derim ey Afyon’um…
Mehmet BOZDAĞ’ın şiiri…

Anadolu’nun kilidi, Afyonkarahisar

Afyon deyince akla şan ve kahraman gelir
Yükselen o başıyla meşhur komutan gelir
Bir şimşek çakar gibi atlı gelir zamandan
Kahraman Türk Ordusu fırlamış bu mekândan
Kocatepe sırtından bir haykırış imandan
O şanlı kahramanlar unvanı Yaratandan
Kartalların yuvası Karahisar kalesi
Üstünde şehit şehit göğün inci tanesi
Afyon deyince akla şan ve kahraman gelir
Yükselen o başıyla meşhur komutan gelir
Tarık TORUN’un şiiri…

Mahalle fırınları… Şiir

Fatma nine seslendi ‘’Patatesler soyuldu mu?
Doldurun tekneye bir çuval unu’’
Fırıncıdan alındı nöbet,
O vakte yetiştirilecek elbet.
Mürşide AYHAN’ın şiiri…